home

B&G

  • B&G
  • kinderen
  • kleinkinderen

auto

  • TOY
  • BusCA
  • TOY in 't zand
  • toyota hzj78
  • hzj extreem
  • ons bussie
  • keuze toyota

voorbereiding

  • website
  • kamperen
  • gezondheid
  • documenten
  • proviand
  • gereedschap
  • kaarten en boeken
  • apparatuur
  • gps

FAQ

  • algemeen
  • tips
  • bandenspanning
  • afrika
  • rusland/mongolië
  • australië

reizen

gastenboek

  • lezen
  • toevoegen
GR5/E2 1998
::
viller-le-lacs
  • algemeen
  • spa
  • vianden
  • rhodes
  • thann
  • viller-le-lacs
  • nyon
  • val d'isère
  • larche
  • nice
::
reisverslag
GR5/E2 1998 :: viller-le-lacs :: reisverslag

Berichtten we de vorige keer nog vanuit de Vogezen, nu zitten we in de Jura. Voor degenen die ons op de kaart volgen onderstaand onze overnachtingsplaatsen.

 

Vanuit Thann: Gsang, Ballon d’Alsace, Evette-Salbert, Sochaux, Vandoncourt, St. Hippolyte, Fessevillers, Goumois, La Rasse, Viller-le-Lac.

 

We maken veel mee. Zo ook: “GReluk langs de Doubs”, een verhaal.

 

Lies uit Tilburg loopt met haar hond Gaudi de GR5 naar Nice in een keer net als wij. Hoewel we al veel eerder van Lies en haar hond gehoord hadden, ontmoetten we elkaar pas in de Vogezen. Het klikte tussen Lies en ons en ook met Gaudi bouwden we een band op. We liepen stukken samen op en hadden veel pret met elkaar.

Na het laatste afscheid gingen we ervan uit, dat dat de laatste keer was. Zij had gepland ongeveer een maand eerder in Nice te zijn dan wij, dus onze reisschema’s gingen meer en meer uit elkaar lopen.

Toen we woensdagmorgen vertrokken vanuit Goumois hadden we gepland te overnachten in een hotel bij La Rasse. Na een fikse wandeling langs de rivier de Doubs kwamen we, met enorm veel zin in een douche, aan om ongeveer halfzes. Leuk hotelletje, leuke menukaart en daar was een bordje “fermé le jeudi” (donderdag gesloten). Hadden wij even GReluk want het was vandaag immers woensdag! Echter alles was op slot en er was niemand te bekennen. Teleurgesteld moesten we wel verder lopen naar een dortoir (slaapzaal) genaamd: Maison Monsieur. We hoopten dat er een douche zou zijn en zouden dan een van onze noodmaaltijden aanspreken.

Daar aangekomen bleek er naast het dortoir ook een restaurant te zijn met twee chambre d’hôtes. Een voor ons dus! Wat een GReluk!! Heerlijk gegeten (forel) bij hele aardige mensen. “Moeten we reserveren bij de Saut-du-Doubs” vroegen we hen, want we wilden een volgende teleurstelling voorkomen. Ze dachten van niet. Er waren daar meerdere hotels (volgens ons boekje één), en ook nog een dortoir.

Donderdagmorgen gingen we op pad en volgens het boekje zouden we, inclusief een uur pauze, om halfvier aankomen. Le Saut-du-Doubs is een waterval van 27 m hoog  â€¦.. d’un grand élan, l’éclatante blancheur d’une poussière d’eau où naissant ars-en-ciel et scintillement, compose la fugace et toujours renaissante féerie du Saut-du-Doubs, qui s’éteint en remous fumants et noirs…..

Nou, dat is natuurlijk wel een fantastische plek voor een overnachting.

De route was prachtig, soms net een soort onderwaterwereld, alles begroeid met mos. De GR5 volgt de rivier die tussen meer dan 100 m hoge rotsen (gorges) stroomt. Soms vlakbij het snelstromende water dan weer zeer steil klimmend of dalend langs de steile wanden. Prachtige uitzichten en hele mooie plekkies. En wie kwamen we daar tegen? Lies (inmiddels samen met haar vriendin Mechtild) en Gaudi. Zij gingen ook naar “de Saut” en we spraken af ‘s avonds met ons vieren te eten en bij te kletsen. Met die afspraak gingen we ieder ons weegs.

De tocht vroeg echter veel meer tijd dan we hadden ingeschat. Het was soms erg steil en moeilijk. We hielden meer en langere pauzes, zodat we pas tegen zessen aankwamen. Net op tijd, want er dreigde een enorme onweersbui. Aldaar, ver van de bewoonde wereld, geen hotel (was afgebrand), geen dortoir, geen taxi, geen bus, alleen een kiosk met cola en ijs, terwijl de eerstvolgende overnachtingsmogelijkheid nog 2 uur lopen verder was in Villers-le-Lac. De kiosk-man zei ons dat over een paar minuten Madam om de hoek met de auto naar Villers zou gaan.

Hard lopen dus, we zagen nog net de bedoelde auot in de verte verdwijnen. Shit, en het begon al te regenen. Heel zielig spraken we een mevrouw aan in de hoop bij haar te mogen slapen. Zij zag nog net “de boot” aankomen en zei: als je snel bent…… Wij rennen en precies op tijd, exact 6 uur, konden we nog net instappen. Goed en wel aan boord, barstte het onweer los met een enorme stortbui met grote hagelstenen, dat was echt GReluk!!!

En wat horen we als we in ons hotel na genieten van een heerlijk douche! Juist, de stem van Lies. Zij waren in de stromende regen door iemand opgepikt en terwijl er meerdere hotels zijn werden ze precies voor óns hotel afgezet.

 

Was dat GReluk of wel? ‘s Avonds gezellig samen gegeten, gedronken en onze zegeningen geteld. En de volgende dag namen we nog maar eens afscheid.

 

Dit is een mooi voorbeeld van het GR5-leven: boekje volgen, plannen en improviseren en vooral veel GReluk hebben.

De gîte, die we voor morgen hadden gepland, blijkt gesloten.  En je zult zien, ook dan zal er een vorm van GReluk op ons pad komen.